آبشار كبودوال اين  آبشار در دره‌اي نسبتاً عميق و بسيار زيبا و در جنگل انبوه و ديدني كبودوال واقع شده است. كبودوال در پنج كيلومتري جنوب علي آباد كتول در استان گلستان قرار دارد. آبشار و رودخانه کبودوال در پنج کیلومتری جنوب شهرستان علی‌آبادکتول جلوه‌گر زمزمه حرکت آب در سکوت جنگل و آرامش‌دهنده به هر گردشگری است. این آبشار از چشمه‌های جنوبی این شهرستان سرچشمه گرفته ودر عمق دره‌ای که جنگلی انبوه آن را پوشانده، واقع شده است. آب رودخانه و آبشار کبودوال که در محل تفرجگاه عمومی علی‌آبادکتول جریان دارد، قابلیت شرب داشته و در مسیر آن نیز سکوها و چادرهای انفرادی و گروهی برای استفاده گردشگران ایجاد شده است. همچنین برای استفاده گردشگران امکانات مختلف دیگری همچون ساخت آلاچیق و راه‌های دسترسی در مسیر رودخانه و آبشار کبودوال ایجاد شده است. تامین مطلوبتر تجهیزات و تاسیسات مورد نیاز گردشگری با حفظ و رعایت کامل ملاحظات زیست محیطی امکان استفاده مسافران و گردشگران بسیاری را از این مکان زیبا و آرامش بخش فراهم می‌کند. سرپرست سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گلستان در زمینه فعالیتهای انجام شده در این مکان گفت: تاکنون اقدام به ایجاد برخی زیرساختهای گردشگری در جنگل و آبشار کبودوال شده است. "فریدون فعالی" در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اضافه کرد: ایجاد این زیرساختها همراه باارایه خدمات گردشگری به رونق هرچه بیشتر صنعت گردشگری در استان کمک کرده است. وی در زمینه این اقدامات اظهارداشت: در سالهای ‪ ۸۴‬و ‪ ۸۵‬با اعتباری بالغ بر دو میلیارد ریال اقدام به اجرای برخی امکانات رفاهی در جنگل و آبشار کبودوال شد. این مسوول گردشگری گلستان ادامه داد: ایجاد امکاناتی چون نمازخانه، فروشگاه، سرویس بهداشتی و ساختمان اطلاع‌رسانی از جمله اقدامات انجام شده می‌باشد. فعالی اضافه کرد: احداث سنگفرش مسیر دسترسی به طول ‪ ۲۰۰‬متر، احداث پل سنگی و دیواره سنگی، ایجاد روشنایی پایه‌فلزی مسیر دسترسی به پارک کبودوال و انتقال برق فشار قوی و نیز ساخت کمپینگ شامل سکوها، آلاچیق‌ها، تاسیسات برق و روشنایی کمپ از دیگر اقدامات است. سرپرست سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گلستان گفت: در سال جاری نیز با اعتبار ‪ ۸۰۰‬میلیون ریالی اقدام به تکمیل ساختمان نمازخانه، فروشگاه و سرویس‌های بهداشتی شده‌است. وی ادامه داد: محوطه‌سازی و برخی اقدامات در زمینه تاسیسات برق کمپینگ این منطقه نیز در دست انجام می‌باشد. به گفته وی با ساماندهی مناطق گردشگر پذیر استان گلستان زمینه مساعد و امکانات لازم برای رفاه گردشگران و نیز رونق صنعت گردشگری فراهم می‌شود. به گزارش ایرنا زیبایی جنگل، آبشار و رودخانه کبودوال به حدی است که در ایام گذشته نیز بدون هیچ امکانات گردشگری همواره مورد استفاده علاقه‌مندانی از نقاط مختلف کشور بود. این منطقه که از بهترین نقاط گردشگری استان گلستان محسوب می‌شود در ایام تعطیلات و بویژه فصل تابستان پذیرای گردشگران بسیاری است و کمتر مسافری است که به علی‌آبادکتول سفر کند و بدون دیدن زیبایی‌ها و آرامش کبودوال از این شهر خارج گردد. علی‌آبادکتول با ‪ ۱۲۵‬هزار نفر جمعیت در حدود ‪ ۴۰‬کیلومتری شرق گرگان واقع شده است، این شهرستان با مساحت یکهزار و ‪ ۱۶۰‬کیلومترمربع از شمال به گنبدکاووس و آق قلا، از غرب به گرگان، از شرق به رامیان و از جنوب به ارتفاعات البرز و استان سمنان محدود است. از مناطق کوهستانی شهرستان علی‌آباد کتول می‌توان به "شاهوار، سیاه‌مرزکوه و شیرین‌آباد" اشاره کرد. رودهای مهم این شهرستان نیز رودخانه‌های "زرین گل و محمدآباد" است که به طرف شمال شهرستان جاری بوده و در پایین دست به گرگانرود می‌پیوندد. پوشش گیاهی این منطقه در ارتفاعات بالا به صورت چمنزار و استپ کوهی است که به عنوان مرتع مورد استفاده دامداران منطقه قرار می‌گیرد. همچنین پوشش گیاهی آن در ارتفاعات پایین بصورت جنگل‌های انبوه و در بخش جلگه‌ای نیز محصولات کشاورزی کشت می‌شود. آب و هوای علی‌آبادکتول معتدل و مرطوب بوده و میزان بارندگی آن بین ‪۵۰۰‬ تا ‪ ۶۰۰‬میلی‌متر در سال است. علی‌آباد کتول از سال ‪ ۵۷‬از شهرستان گرگان مستقل شد و هم‌اکنون این شهرستان از دو دهستان کتول و مرکزی تشکیل شده است. "کتول" از دو واژه اوستایی "کته" و "اول" تشکیل شده که "کته" به معنای جا و مکان و "اول" به معنای شیب، دره و گودال است و "کتول" هم به مجموعه آبادی‌هایی گفته می‌شود که در درون دره کوه قرار دارد. زبان رایج اهالی این منطقه طبری و فارسی می‌باشد ولی بااین حال گویش‌های سیستانی، شاهرودی و خراسانی در بین مهاجران رواج دارد. صنایع دستی رایج این شهرستان قالی، نمد، پارچه‌های دستباف ابریشمی موسوم به "چوخا" و چادرشب‌بافی می‌باشد. پارک جنگلی "زرین گل، دره تشنه کلان، الستان و سیاه‌مرزکوه" ازدیگر مناطق دیدنی و جذاب این شهرستان است. روستاهای زیبا و کهن "سیاه رودبار، چلی، بالاچی، خاک پیرزن، زرین گل، چینو، چه جاو افراتخته" نیز هر ساله تعداد زیادی از مردم استان و شهرهای دیگر را به سوی خود می‌کشاند. از دیگر مراکز مهم گردشگری این شهرستان می‌توان به امام‌زاده‌های "الازمن و معصوم آباد" وتپه‌های تاریخی "نرگس تپه" و "گلبن تپه" اشاره نمود.   منابع:http://katoolmiderakhshad.blogsky.com

 در 9 کیلومتری بهشهر در میان جنگلهای دهکده التپه، آثار و عمارات و راههایی‌ به چشم می خورد که مربوط به بقایای باغ تاریخی‌ عباس آباد بهشهر در دوره شاه عباس کبیر است.
دسترسی به این بنا با جاده باریک آسفالته ای صورت میگیرد که در 4 کیلومتری خارج بهشهر به جاده اصلی‌ ساری-گرگان متصل می‌شود و پس از عبور از دل جنگل و دهکده التپه سرانجام وارد این مجموعه میگردد.
آثار به جا مانده از این مجموعه متشکل از محوطه سازی ها، صفه سازی ها، باغ ها، حمام، برج و باروها و جاده های سنگفرشی‌ است که اعضای این مجموعه را به هم متصل مینماید.
این کاخ در زمان آبادی از مشهور ترین باغهای صفوی بوده است که ابنیه مختلف آن با توجه به موقعیت استثنائی‌ آن که از یک طرف به دریا و از طرف دیگر به جنگل دید دارد آنرا به یک مجموعه بی‌ نظیر بدل ساخته است.
متاسفانه وضعیت خاص محیطی‌ این مجموعه به علاوه بی‌ توجهی‌ که پس از دوران صفوی نسبت به آن صورت گرفته است، باعث تخریب بسیار این مجموعه شده است و رویش درختان در دل بناهای آن و ریزش برگها آن را در زیر خروارها خاک مدفون ساخته است.
در سالهای اخیر هم حفاریهای غیر مجاز باعث تخریب مضاعف آن گردیده است.

بناهای موجود در مجموعه عباس آباد بهشهر

با کاوش های صورت گرفته مشخص شد که بناهای موجود در این مجموعه از این قرار است:
1- سد و برج کنترل جریان آب
2- بنای داخل دریاچه مصنوعی که احتمالا پایه ای برای کاخ روی آن بوده است.
3- برج های دیده بانی‌ دو گانه به فاصله 175 متر در شرق دریاچه
4- محوطه سازی شمالی‌
5- صفه و محوطه سازی جنوبی‌
6- حمام مجموعه در جهت غرب صفه سازی شمالی‌

دریاچه و سد

شاه عباس دریاچه ای در وسط دره ای عمیق با بستن سدی محکم ایجاد نمود که آبهای زمستانی‌ را از اطراف و با کمک کانال هایی‌ جمع آوری و در تابستان مقدار زیادی اراضی‌ برنجکاری را مشروب می سازد.

در برج کنترل آب دریچه هایی در ارتفاع های گوناگون تعبیه شده که با کشیدن آنها آب برای دهکده های اطراف فرستاده می‌شود.
میتوان گفت که در حال حاضر با توجهی‌ که در کیفیت ساخت آن شده و نیز با مرمت های صورت گرفته و شاید توجه اهالی‌ سالمترین بنای کل مجموعه همین سد و برج باشد.

بنای میان آب

این بنا که با مصالح آجر و ساروج در میانه آب واقع شده در اصل پایه ای برای کاخی‌ بوده که اکنون اثری از آن موجود نیست.

شاهد این مدعا صفحه 157 کتاب عباسنامه است که در مورد این مجموعه است :
'' شاه عباس دوم پس از گردش و شکار به اشرف رفت و در عباس آباد هم توقف کرد.
گمشتگن در دور و اطراف دریاچه دایره وار با بهترین وجهی‌ چوب بندی و نرده کردند و آن حدود را نیز به بهترین وجهی‌ زینت دادند و بر کنار دریاچه ای که از آب زلال سرشار بود، چراغهایی‌ چیده و از فروغ و روشنایی‌ آن بر صفای آب افزودند. شاه به جزیره (ساختمان وسط استخر )‌ رفت و در تالار نیای خود به بزم و شادمانی‌ نشست ... ''
این کاخ با پل چوبی‌ معلقی‌ به صفه سازی شمالی‌ متصل می شده است.

صفه سازی شمالی‌

این صفه سازی ها بر روی تپه ای با ارتفاع 30 متر از کف استخر و به شکل پلکانی‌ ایجاد گردیده است که در بالاترین نقطه سکوی مرکزی را تشکیل میدهد.
این سکو ها به احتمال قوی و با توجه به جای ستونهای سنگی‌ موجود، زیر سازی کاخی‌ با سازه چوبی‌ بوده که اکنون از میان رفته است.
نحوه شکل گیری این صفه ها و جوی های آب در داخل آنها باغسازی ایرانی‌ را جلوه گر میسازد.
این جویها با حرکتی‌ که بر روی صفه ها دارند و تشکیل آبشار ها و حوضهای گوناگون مناظری بدیع و چشم نواز را تشکیل میدهند.
آبرسانی‌ به صفه مرکزی که آب بقیه صفه ها را تامین میکند از طریق لوله های سفالین‌ که اصطلاحا تنبوشه نامیده میشوند، از چشمه های اطراف که آب آنها بر این سکو سوار بوده است صورت می گرفته، و پس از آن آب از حوض مرکزی در سراسر باغ به حرکت در می‌ آمده است.

صفه سازی جنوبی‌

هنوز بخشهای زیادی از صفه سازی جنوبی‌ در زیر خاک مدفون است اما با پیدا شدن حوض های آب و کفسازی آن میتوان حدس زد که این بخش شبیه صف سازی شمالی‌ بوده است. اما آنچه مشخص است آن که این بخش هرگز اهمیت بخش شمالی‌ را نداشته و موقعیت آن نیز آن را به فضایی‌ دست دوم تبدیل کرده بوده است.

حمام

آب سکوی مرکزی در پائین ترین ارتفاع به حمام مجموعه در غرب کاخ شمالی می رسیده است.
حمام این مجموعه کوچک اما دارای خصوصیات سنتی‌ حمام های گذشته است.
انتقال آب در آن از طریق تنبوشه ها و از داخل دیوارهای ضخیم خشتی آن صورت میگرفته است. همچنین مسیر خروج دود از تون آن کاملا در زیر کف حمام پیچیده بود تا گرمای دود کاملا جذب فضا شود و بیهوده هدر نرود.
از داخل این حمام کاشی‌ هایی‌ با نقشهای متداول آن دوران و با رنگهای لاجوردی، فیروزه ای و زرد یافت شده است.

منابع:http://www.sharghian.com 

میدان نقش جهان که با نام‌های میدان شاه و میدان امام نیز شناخته می‌شود، مجموعه بزرگی از ساختمان‌های دوره صفوی در شهر اصفهان در کشور ایران است.

پیش از آن‌که شهر اصفهان به پایتختی ایران صفوی برگزیده شود در این میدان باغی گسترده وجود داشته‌است بنام «نقش جهان». در دوره شاه عباس اول، از روی نقشه‌ی میدان حسن پادشاه در تبریز^[۱]، آن باغ را تا حدود امروزی آن گسترش داده‌اند و در پیرامون آن مشهورترین و عظیم‌ترین بناهای تاریخی اصفهان مانند مسجد جامع عباسی یا مسجد شاه (در ضلع جنوبی)، مسجد شیخ لطف‌الله (در ضلع شرقی)، عمارت عالی‌قاپو (در ضلع غربی) و سردر قیصریه (در ضلع شمالی) ساخته شده‌است. طول این میدان از شمال به جنوب بالغ بر ۵۰۰ متر و عرض آن حدود ۱۶۵ متر است.

این میدان در سدهٔ یازدهم هجری قمری (سدهٔ هفدهم میلادی) یکی از بزرگ‌ترین میدان‌های جهان بوده‌است و در دوره شاه عباس و جانشینان او محل بازی چوگان، رژهٔ ارتش، چراغانی، و محل نمایشهای گوناگون بوده‌است. دو دروازه سنگی چوگان از آن دوره هنوز در شمال و جنوب میدان از شکوه دیرین آن حکایت می‌کند.

شرح مفصل این میدان را جهانگردان نامدار اروپایی مانند شوالیه شاردن فرانسوی، تاورنیه، پی‌یترو دولاواله، سانسون، انگلبرت کمپفر و دیگران که در روزگار صفوی از پایتخت ایران دیدن کرده‌اند، بدست داده‌اند.

معمارچیره دست اصفهانی علی‌اکبر اصفهانی ساخت مسجد امام و عالی‌قاپو رابر عهده داشته‌است. بر در مسجد امام نوشته شده‌است:

فکر تاریخ کرد راغب و گفت

شد در کعبه در صفاهان باز

که با محاسبهٔ حروف ابجد مصراع دوم این شعر تاریخ اتمام ساخت این مسجد به دست می‌آید.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، این میدان محل برگزاری نماز جمعه و اجتماعات سیاسی نیز می‌باشد.این میدان در بخش شمالی شهر اصفهان ساخته شده و در دوره قاجار، مانند سایر بناهای تاریخی اصفهان مورد بی مهری حکام محلی علی الخصوص شاهزاده صارم الدوله قرار گرفت و تا مرز تخریب نیز پیش رفت. در دوره پهلوی اول میدان و ابنیه اطراف آن به شکل کنونی مرمت گردیدند. از سال ۱۳۶۸ به بعد تردد خودروها در بخش جنوبی ممنوع گردید و تردد در این بخش به صورت پیاده یا با درشکه صورت می‌پذیرد.

دور تا دور میدان را بازار صنوف صنایع دستی اشغال کرده و به لحاظ توریستی بودن از رونق خوبی نیز برخوردارند. در حال حاضر تنها اداره دولتی مستقر در میدان، اداره آگاهی نیروی انتظامی است.

میدان نقش جهان به دستور شاه عباس اول صفوی ، قبل از اینکه شهر اصفهان به پایتختی انتخاب شود ، در قرن یازدهم هجری قمری(1021 هجری قمری) به جای میدان کوچکی که از دوران تیموریان با قی مانده بود ساخته شد . این میدان با طول تقریبی 507 متر و عرض 158 متر در چهار گوشه خود ، چهار اثر تاریخی را در خود جای داده ا ست که بزرگترین و با شکوهترین شاهکارهای هنری دوران صفویه می‌باشند. نامهای دیگر این میدان شاه و امام می باشند.

این بناهای چهارگانه در شرق ، مسجد شیخ لطف الله در غرب ، کاخ رفیع عا لی قاپو ، در جنوب ، مسجد پرآوازه جامع عبا سی و در شمال ، سر در با شکوه بازار قیصریه می‌باشند.

دور تا دور میدان را غرفه‌های دو اشکوبه احاطه کرده‌اند. در این غرفه‌ها از آن روزگار تا کنون انواع صنایع دستی و سوغات اصفهان به مسافران و گردشگران عرضه می‌شود.
در دوره‌ شاه عباس و جانشینان او این میدان محلی برای بازی چوگان ، رژه سربازان ، جشن و چراغانی و محل نمایشهای اعیاد و جشنهای مختلف بود. دو ستون سنگی جلو مسجد امام و در قرینه آن روبروی سر در بازار قیصریه ، دروازه‌های چوگان بازی بوده‌اند.

منابع:
www.daneshnameh.roshd.ir  www.fa.wikipedia.org,

چگونگی ساخت

تخت جمشید ،مجموعه ای از کاخهای بسیار باشکوهی است که ساخت آنها در سال ب512 قبل از میلاد آغاز شد و اتمام آن 150 سال به طول انجامید.تخت جمشید در محوطة وسیعی واقع شده که از یک طرف به کوه رحمت و از طرف دیگر به مرودشت محدود است . این کاخهای عظیم سلطنتی در کنار شهر پارسه که یونانیان آن را پرسپولیس خوانده اند ساخته شده است . 
 ساختمان تخت جمشید در زمان داریوش اول در حدود 518 ق . م ، آغاز شد. نخست صفه یاتختگاه بلندی را آماده کردند و روی آن تالار آپادانا و پله های اصلی و کاخ تچرا را ساختند . پس از داریوش ، پسرش خشایارشا تالار دیگری را بنام تالار هدیش را بنا نمود و طرح بنای تالار صد ستون را ریخت . اردشیر اول تالار صد ستون را تمام کرد . اردشیر سوم ساختمان دیگری را آغاز کرد که ناتمام ماند . این ساختمانها بر روی پایه هایی ساخته شــده که قسمتـی از آنها صخره های عظیم و یکپارچه بوده و یا آنها را در کوه تراشیده اند . معماری هخامنشی ، هنری است از نوع تلفیق و ابداع که از سبک معماریهای بابل و آشور و مصر و شهرهای یونانی آسیای صغیر و قوم اورارتو اقتباس شده و با هنر نمایی و ابتکار روح ایرانی نوع مستقلی را از معماری پدید آورده است . هخامنشیان با ساختن این ابنیة عظیم می خواستند عظمت شاهنشاهی بزرگ خود را به جهانیان نشان دهند.

تخت جمشید
تخت جمشید در نزدیکی شهر مرودشت و در فاصله حدود 65 کیلو متری شمال شرق شیراز واقع است . یونانیان به ان" پرس پولیس " می گفتند و در ایران قدیم از ان به نامهای " چهل منار " نام برده شده است .
تخت جمشید از جمله اثار باستانی مهم ایران بوده که توجه جهانگردان را به خود جلب کرده است . " اودریش فون پوردئن " کشیش المانی و جهانگردی که در سال 1318 م / 717 هجری قمری به ایران امد و در مسیر خود از تخت جمشید بازدید نمود ، دربار ان نوشته است : " به شهری رسیدیم که " کنام " نام داشت و سابقا شهر بزرگی بود ودر سابق به رومیها خسارت بسیار وارد کرد . در این شهر هنوز چندین قصر پابرجاست ولی احدی در ان منزل ندارد "
در سال 1474 میلادی / 878 هجری قمری نیز جهنگرد دیگری به نام " جوزف باربارو " از تخت جمشید دیدن کرد و نوشته است ان محل به " چهل منار " شهرت داشته . بار بارو بعضی از نقشهای تخت جمشید را شبیه نقشهایی توصیف کرده که اروپا ئیان از " پدر اسمانی خود " می ساخته اند . او درباره نقش" فروهر " نوشته است : " میگویند ان نقش سلیمان است " . در زمان صفویه جهانگردان زیادی در هیئتهای سیاسی و بازرگانی به ایران امدند و بیشتر انها از تخت جمشید بازدید کردند .
برخی از این جهانگردان ، یک نفر نقاش را هم با خود همراه داشتند تا جاهای جالب و مهم را نقاشی کنند .
این نقاشیها به منزله دوربینهای عکاسی امروز بودند . نقاشیهای این نقاشان از تخت جمشید ، جالب و دیدنی و در بردارنده اطلاعات ارزشمند است .
از اقدامات مهم جهانگردان و بازدید کنند گان تخت جمشید ، کشف راز " خط میخی " بود . در سال 1765 م / 1144 ش ، جهانگرد محققی به نام " کارستن نیبور " در مدت اقامت سه هفته ای خود در تخت جمشید ، نقشه کامل ان را ترسیم و کتیبه های میخی را به دقت رونویس کرد ودر سال 1802 م/ 1181 ش " گئورک فریدریش گروتفند " با استفاده از ان رونویسها توانست کلید خواندن خط میخی فارسی باستان را به دست اورد و گامی مهم در جهت شناخت تاریخ ایران کهن بردارد .درباره ماهیت تخت جمشید اظهار نظر های جالب و متفاوتی ابراز شده است . بعضی ان را " مقبره نوح" دانسته اند ، برخی" تالار دادگاه" ، برخی "کاخ کورش" ،برخی معبد وبرخی " پرستشگاه بت پرستان" . هنوز هم چنانکه باید ماهیت اصلی تخت جمشید روشن واشکار نشده است . شادروان " حسن پیر نیا " ان را بقایای یک ارگ یا قلعه دانسته است که داریوش در هنگام توقفهای طولانی ، اقامت در ان را بر بابل و شوش و همدان ترجیح می داد .
" جرج .ن. کرزن" نیز اعتقاد دارد که تخت جمشید اقامتگاه اختصاصی پادشاهان هخامنشی بوده است .
" اندره گدار" ابنیه روی صفحه تخت جمشید را به سه بخش مشتمل بر اقامتگاه سپاهیان ، خزاین و تالارهای پذیرایی پادشاهان هخامنشی تقسیم کرده و احتمال داده است که تنها یک کاخ برای سکونت در تخت جمشید بوده است و ان "تچرای" " بهشت" داریوش بوده است .
برخی هم تخت جمشید را یک رصد خانه پنداشته اند و دلیل خود را نشانه ای ذکر می کنند که در میان تالار سه دروازه کشف شده است . این نشانه سنگ مکعب شکلی است که روی ان یک دایره و سه خط کشیده شده و جز برای مقاصد نجومی و رصدی کاربرد دیگر نداشته و برای یافتن " نقطه اعتدالین " به کار می رفته است.این فرضیه را "دکتر پرویز ورجاوند"  به گونه دیگری بیان کرده است  . بر اساس نظریه ایشان ، " بنابر بر دلایلی میان جنبه های نجومی و بنای این مجموعه و مراسمی که در هنگام نوروز و سال ن صورت می گرفته است ارتباطی وجود دارد و برخی نگاره ها مانند" حمله شیر به گاو " دلیل ان ارتباط می باشد ."

"م.موله" نیز معتقد است که شاهان هخامنشی نوروز را در تخت جمشید برپا می داشتند . "رمن گیرشمن" با اطمینان رابطه تخت جمشید را با نوروز این گونه بیان کرده است : " پیش از انجام تشریفات نوروز ، بزرگان ونمایندگان کشورها به تخت جمشید می امدند و در دشت وسیع مرودشت و مغرب تخت جمشید قرار گرفته خیمه میزدند ، روز نوروز ، بزرگان و نجبای پارسی و مادی از پله وسیعی که مقابل تخت جمشید قرار گرفته بالا می رفتند و از دروازه بزرگ خشایارشاه از میان مجسمه هایی که نیمه پیکرشان انسان و نیمه دیگر حیوان است و به عنوان نگهبان در مدخل کاخ قرار داده شده عبور میکردند و پس از ان وارد حیاط مقابل در " آ پادانا " می شدند . پذیرایی اشخاص در کاخ داریوش انجام می گرفت و در پایان پذیرایی ، شاه و میهمانان از همان راهی که وارد تالار شده بودند به سوی " سه دروازه " مراجعت می کردند و از در شرقی خارج می شدند ، سپس شاه و همراهانش از طرف جنوب وارد تالار "صد ستون " می شدند . پیش از ورود شاه به تالار صد ستون روسای نمایندگان ملتها و همراهانشان که هدایای قیمتی در دست داشتند به طرف " تالار تخت " ( صد ستون ) روان می شدند . در اطراف ان سربازان جاویدان حرکت می کردند ، روسای نمایندگان از پله های بزرگ تخت جمشید بالا می رفتند و از دروازه بزرگ خشایار شاه  عبور می کردند . سپس از درشرقی  تالار مجاور درواز گذشته وارد گذرگاه طویلی می شدند . در انتهای گذرگاه دروازه دیگری بود که نا تمام مانده بود ، دعوت شدگان از مقابل ان دروازه نیز عبور کرده داخل حیاط بزرگی می شدند . در انجا سران بزرگ لشکر در تالار ستون داری گرد می امدند . ان گاه دعوت شدگان را به دربار راهنمایی می کردند ، روسا یکی پس از دیگری وارد تالار می شدند و در پیشگاه شاه هدایای خود را تقدیم می کردند . در این تالار میهمانان از طریق دیدن نقش برجسته ها و علایم و نشانه ها و توضیحاتی که به انها داده میشد با دید گاههای سیاسی و اعتقادی شاه اشنا می شدند .
نمایندگان ملتها پس از تحویل هدایا از همان راهی که امده بودند مراجعت می کردند و از درواز بزرگ خشایار شاه خارج می شدند " .
با وجودی که ماهیت تخت جمشید هنوز کاملا مشخص نشده ، تمامی ایران شناسان  وباستانشناسان جایگاه با اهمیت ان را در دنیای قدیم یاداوری کرده اند .
" ریچارد فرای " تخت جمشید را نشانه ای از هنر شگفت جهان باستان شمرده و از ان به عنوان مکان مقدسی یاد کرده و احتمال داده است که در زمان داریوش واقعه ای به ان اهمیت خاص بخشیده است . به اعتقاد او ، این مکان ا زدید پادشاهان ساسانی نیز اهمیت و قداست داشته ، تا جایکه نقشهای برجسته نقش رستم به میمنت تخت جمشید در نزدیکی ان بر کوه نقش بسته است . اهمیت معنوی وقداست تخت جمشید موجب شده که مراسم تاج گذاری در ان برگزار شود و ارامگاه پادشاهان و کعبه زرتشت در نزدیکی ان ایجاد گردد .

 منابع:http://fa.wikipedia.org,http://medjai.anzaliblog.com/,http://daneshnameh.roshd.ir

سد سلیمان تنگه

در ۴۵ کیلومتری جنوب غربی ساری در منطقه کوهستانی واقع شده‌است. این سد در سال ۱۳۷۹ برای بازدید مسافرین و گردشگران آماده شده و از نظر اقامتی مخصوصاً برای افراد تور بسیار مناسب است. اقامت شبانه در کنار رودخانه زلال با صدا و آهنگ دلنواز اوقات خوشی را فراهم می‌کند، بازدید از تاج سد یا گرفتن بلیط در روزها ممکن بوده و در این سد امکانات قایقرانی، اسکی برای استفاده گردشگران آماده شده‌است. در مجموعه سد سلیمان تنگه به‌وسیله بخش خصوصی امکانات تفریحی مناسبی برای اقامت و گردش روی آب ایجاد شده‌است که با توجه به عظمت سد، زیبائی‌دریاچه و فضای دلپذیر اطراف آن در حال حاضر یکی از زیبا ترین چشم‌اندازهای مازندران محسوب می‌شود که ظرفیت و قابلیت فوق‌العاده برای تور گردانی داراست.بازدید از این مکان را برای گرداشگران ودوست داران طبیعت پیشنهاد می‌کنیم

منابع: http://fa.wikipedia.org